Het jaar 2023 was het 29-ste onderzoeksjaar van de Werkgroep Roofvogels Zeeland en dit is het 22-ste jaarverslag. In sommige verslagen zijn meerdere jaren samengevoegd.
De hoofstukken 2 en 3 (Werkwijze en het Zeeuwse Landschap) zijn nauwelijks gewijzigd. Bij hoofdstuk 5 (voedselsituatie) heb ik dezelfde foto’s gebruikt als vorig jaar. Uiteraard is de tekst geactualiseerd.
Evenals vorig jaar worden in dit verslag alleen maar aantalsschattingen gegeven voor schaarse en zeldzame soorten. Het gaat om Zeearend (een paar met een niet afgebouwd nest), Wespendief (10-12 paren met in vijf gevallen een nestindicatie), Bruine Kiekendief (160-200 paren), Blauwe Kiekendief (alleen maar overzomeraars), Visarend (een paar met nest maar geen eileg) en Boomvalk (40-50 paren). Voor wat betreft de Slechtvalk is door gebrek aan gegevens geen schatting mogelijk.
En nu maar hopen dat er wat met de gegevens wordt gedaan en men zich niet blind staart op de in hoge mate gestandaardiseerde gegevens van bijvoorbeeld het Netwerk Ecologische Monitoring. Biologie is namelijk geen wiskunde. Zie het Intermezzo over de Natuurrapportage Zeeland 2022 in dit verslag. In dat rapport slaat men voor vier in dit rapport besproken soorten de plank behoorlijk mis.
Waarnemers hebben de neiging meer aandacht te schenken aan gelukte dan aan mislukte nesten. In het laatste geval wordt zelfs niet altijd een nestkaart aangemaakt. Bovendien worden de nodige broedgevallen pas opgemerkt als er bijna of pas uitgevlogen jongen zijn. Een en ander leidt tot een onderschatting van het aantal mislukkingen. Aan de hand van een paar voorbeelden wordt daaraan in dit verslag aandacht geschonken.
Zondag 27 januari 2024 zag ik voor het eerst dit jaar dat twee Buizerdparen het met elkaar aan de stok hadden. Hoogtijd om het winterse bureauwerk te minderen ten gunste van het veldwerk.
Philippine 30 januari 2024, Henk Castelijns
Drie jonge Buizerds op een verlaten woonerf in de Dijckmeesterpolder Philippine op 28 mei 2021. Foto Jeroen Castelijns.
