Figuur 13. Aantalsverloop van de Slechtvalk in Zeeland in 1995-2005.

De paren bij Cerestar Sas van Gent en DOW Terneuzen produceerden respec-tievelijk 2 en 3 eieren (zie foto). Bij Sas van Gent verdween evenals in 2004 het mannetje en liet het vrouwtje vervolgens de eieren in de steek. Ook bij DOW ging het mis, waarschijnlijk omdat daar het vrouwtje het liet afweten. Het vrouwtje dat in 2004 de jongen mee hielp grootbrengen, droeg een kleurring die in het broedseizoen 2004 door Pim Wolf werd afgelezen. Zij werd op 27 april 2005 nabij Vlissingen door Abel de Roos dood gevonden (via Peter van Geneijgen). Ze was geringd op 3 mei 2002 te Vilvoorde (B).

Slechtvalklegsels bij Cerestar Sas van Gent (rechts) en DOW Terneuzen (links) op respectievelijk 27 april 2005 en 29 april 2005. Beide legsels zijn mislukt. Foto’s:Wannes Castelijns en Henk Castelijns.

De Nederlandse populatie voor de Slechtvalk wordt geschat op 24-26 paren. Dat betekent dat in 2005 in Zeeland 12% van de Nederlandse populatie heeft gebroed. Waarschijnlijk zal de stand de komende jaren nog wat toe nemen. In Zeeland is voedsel in ruime mate voorhanden en ook aan broedgelegenheid ontbreekt het niet. Slechtvalken hebben een voorkeur voor het broeden op hoge gebouwen. Die zijn zelfs in het niet verstedelijkte Zeeland volop voorhanden. Denk maar eens aan de industriële bouwwerken rondom de Westerschelde en in de Kanaalzone, maar ook aan hoge kerktorens zoals de Lange Jan van Middelburg, de Dikke van Zierikzee en de Basiliek van Hulst. Op de laatste werd in het vroege voorjaar van 2005 zelfs al een dood onvolwassen ex. gevonden (via Peter Boelee). Het is dus opletten geblazen.